Prachatai Podcast

จดหมายเล่าเหตุการณ์เช้ามืด 6 ตุลา จากหนังสือ‘เราคือผู้บริสุทธิ์‘ [ฉบับที่2] | อ่านให้ฟัง

จดหมายจากชวลิต วินิจจะกูล ฉบับที่ 2

6.00 น. เศษ สุธรรมขึ้นเวทีครั้งสุดท้าย ให้กำลังใจแก่ผู้ชุมนุมและจะไปพบนายกฯ เสนีย์ เจรจาขอให้หยุดยิง ขณะพูดอยู่ สุธรรมเกือบถูกกระสุนจึงต้องหมอบราบกับเวที พูดต่อจนจบแล้วออกไปจากมธ.

ตำรวจพาตัวสุธรรมกับเพื่อนๆ ไป แต่ยังไม่ยอมให้ใครออกอีกเลยแม้แต่ผู้บาดเจ็บ

ระเบิดสงครามลงใกล้หอฯ ใหญ่ เข้ามาบริเวณสนามบอล ควันดำโขมง เห็นเพื่อน 2 คนล้มกลิ้งม้วนออกมาจากกลุ่มควันแล้วแน่นิ่งไป

ประมาณ 6.30 น. พวกเราพยายามเจรจาขอออกนอกมธ. ทางประตูท่าพระจันทร์ แต่ ตำรวจไม่ยอม

มีคนพยายามหาทางออกทางน้ำหลายร้อยคน แต่ตำรวจกลุ่มหนึ่งวิ่งมาบนท่าเรือแล้วยิงขู่ลงน้ำ ต่อมามี ตำรวจน้ำแล่นเรือมากลางแม่น้ำแล้วยิงเข้าใส่ มธ. ทั้งยังแล่นไล่จับคนที่ลอยคออยู่ในน้ำด้วย

ขณะนั้นในแม่น้ำไม่มีเรืออื่นเลย เพราะตั้งแต่เช้ามีคนพยายามหนีโดยขอความช่วยเหลือจากชาวเรือแถบนั้น ตำรวจน้ำแล่นมาพบจึงประกาศห้ามเรือทุกลำในบริเวณนั้นช่วยเหลือพวกเราอย่างเด็ดขาด ซ้ำยังไล่เรือทุกลำออกจากบริเวณทั้งหมด

รถพยาบาล 5-6 คันที่ลำเลียงคนเจ็บตั้งแต่ถูกระเบิดเมื่อ 5.30 น. ยังออกจากมธ.ไม่ได้ คนที่ทราบต่างรู้สึกเจ็บใจเหลือเกิน ผมโกรธอย่างบอกไม่ถูก เราขอร้องให้ตำรวจยอมให้เราพาคนเจ็บส่งโรงพยาบาล ขอร้องจนกลายเป็นอ้อนวอนเพื่อเห็นแก่ชีวิต

เสียงอ้อนวอนไม่ทำให้ความบ้าคลั่งลดลง ตำรวจไม่ยอม

อ่านทั้งหมดได้ที่: https://prachatai.com/journal/2012/10/43012

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน

จดหมายเล่าเหตุการณ์เช้ามืด 6 ตุลา จากหนังสือ‘เราคือผู้บริสุทธิ์‘ [ฉบับที่1] | อ่านให้ฟัง

จดหมายจากชวลิต วินิจจะกูล ฉบับที่ 1

ผมจะเริ่มเล่าตั้งแต่เย็นวันที่ 5 ตุลา 2519...

ผมเห็นใบปลิวกระดาษปอนด์ลงรูปถ่ายที่กล่าวหาว่าพวกเราแสดงละครหมิ่นฯ องค์รัชทายาท ตั้งแต่ตอนประมาณ 18.00 น. วันที่ 5 ต.ค. ต่อจากนั้นผมได้ดู น.ส.พ. ดาวสยาม (มายืนขายหน้า มธ.ด้วย) ผมเห็นแล้วแค้นมากที่กล่าวหาเราเช่นนั้น คนนับพันเมื่อวันที่ 4 เป็นพยานได้ เราไม่เคยแสดงละครแล้วตบแต่งรูปร่างหน้าตาดังรูปที่พิมพ์ออกแจกนั้นเลย นศ.ปี 1 มธ. ดูตั้งนานไม่เห็นมีปฏิกิริยาอะไร กลับมาเป็นเรื่องราวก็ต่อเมื่อลงใบปลิวและลง น.ส.พ. นี่แหละ ตอนนั้นผมไม่เข้าใจชัดนักว่า เขากล่าวหาเราเช่นนี้ทำไม คิดว่าคงใส่ร้ายป้ายสีกันตามเคย แต่ผมก็รู้สึกเหมือนคนอื่นๆ ว่าเหตุการณ์ตึงเครียดขึ้นทุกที

อ่านทั้งหมดได้ที่: https://prachatai.com/journal/2012/10/43012

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน

บันทึกการตามหา The Chair Man | อ่านให้ฟัง

ในเดือนกันยายน 2560 ฉันเขียนสรุปเรื่อง “ปริศนาความตายกรณี 6 ตุลา” ให้กับโครงการ “บันทึก 6 ตุลา” ประเด็นหนึ่งที่กล่าวถึงคือภาพชายที่ถือเก้าอี้ฟาดใส่ร่างของเหยื่อที่ถูกแขวนคอ ณ ท้องสนามหลวง ซึ่งได้รับรางวัลพูลิตเซอร์ในปี 2520 ถ่ายโดยนีล อูเลวิช เป็นภาพเกี่ยวกับ 6 ตุลาที่มีคนเห็นมากที่สุดภาพหนึ่งจนทำให้ “เก้าอี้” ในมือของเขากลายเป็นสัญลักษณ์ของความรุนแรง แต่ 40 ปีผ่านไป เรายังไม่รู้ว่าเขาคือใคร และมีน้อยคนที่สนใจถามว่าเขาคือใคร เราจึงขอเรียกเขาว่า the Chair Man ไปก่อน

อ่านทั้งหมดได้ที่: https://prachatai.com/journal/2018/04/76436

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน

”ชาติหน้าเกิดมา คงไม่พบเจอการปฏิวัติอีก” นวมทอง ไพรวัลย์ | อ่านให้ฟัง

สวัสดีครับท่านพี่น้องประชาชนที่เคารพ เหตุที่กระผมทำการพลีชีพเป็นครั้งที่ 2 โดยการทำลายตัวเองเพื่อมิให้เสียทรัพย์เหมือนครั้งแรกก็เพื่อลบคำสบประมาทของท่านรองโฆษก คปค.ที่สัมภาษณ์หนังสือพิมพ์หลายฉบับว่า "ไม่มีใครมีอุดมการณ์มากขนาดยอมพลีชีพได้"

เหตุพลีชีพครั้งแรกของผมยอมรับว่าคำณวนความเร็วของรถแท็กซี่ผิดพลาด รถถังที่จอดลานพระบรมรูปทรงม้าติดด้านหัวถนราชดำเนินนอก เมื่อผมขับรถผ่านกองบัญชาการทัพบกพ้นหัวถนนและเกาะกลางถนนเพื่อพุ่งเข้าชนเพื่อหักเลี้ยวแบบตัว S ความเร็วจึงลดลงมากเพราะต้องการชนแบบประสานงา

ผมจึงแค่บาดเจ็บสาหัส ซี่โครงหัก 5 ซี่ ตาซ้ายบวมช้ำคางทะลุถึงภายในช่องปาก รักษาตัวโรงพยาบาลวชิรฯ มีคณะของคุณครูประทีป ฮาตะ และคณะอื่นๆ มาเยี่ยมหลายคณะและมีผู้สื่อข่าว นสพ. มาขอสัมภาษณ์ว่า ไม่พอใจหรือที่ปฏิรูปแล้วบ้านเมืองสงบสุข ไม่มีการนองเลือด ผมตอบไปว่าใครทำผิดกฎหมายและก่อความไม่สงบก็ต้องดำเนินการตามกฎหมาย ที่ผ่านมามีเบื้องหลังเบื้องลึกมากมาย ตอนนี้ก็เปิดหน้ากากออกมาจนเกือบหมดแล้ว เป็นการตบหน้าประชาชนอย่างไม่อาย. แต่ไม่เห็นเป็นข่าวรวมทั้งข่าวของผมที่ชนรถถังเพื่อประท้วง คปค. ลงข่าว นสพ. วันเดียวเงียบหายไปเลย ผมรักษาตัวที่โรงพยาบาลวชิรฯ 13 วัน คุณหมออนุญาตให้กลับมาพักฟื้นที่บ้านและนำ นสพ. ที่เสนอข่าวชนรถถังประท้วงคปค. ของผม พบคำสัมภาษณ์ท่านรองโฆษก ใน นสพ. ตรงกันหลายฉบับด้วยถ้อยคำที่กล่าวมาข้างต้นและยังปรามาสว่าผมแก่แล้ว คงทำด้วยอารมณ์ชั่ววูบ ก็มีเวลาเอาสีมาพ่นข้อความรอบตัวรถยังคิดว่าอารมณ์ชั่ววูบ ไม่น่าให้ทำงานและกินเงินเดือนที่ได้มาจากภาษีของประชาชนเลย.

ความคิดผม เมื่อหายป่วยดีก็จะทำมาหากินขับรถ TAXI ไม่ก่อวีรกรรมอีกต่อไป แต่พบข้อความการให้สัมภาษณ์ นสพ. ของท่านรองโฆษก คปค. ในเชิงปรามาสดังกล่าวก็เลยต้องสนองตอบกันหน่อย เพราะนิสัยคนไทยฆ่าได้แต่หยามไม่ได้ และเหตุผลที่ผมเลือกวันสุดท้ายของเดือนตุลาคมเป็นวันพลีชีพเพราะเดือนนี้เป็นเดือนที่วิญญาณของวีรชนที่สถิตอยู่ที่อนุสรณ์สถานฯ ที่ผมทำการพลีชีพนี้ได้เรียกร้องกระทั่งได้มาซึ่งประชาธิปไตย และวิญญาณของผมก็จะสถิตอยู่กับเหล่าวีรชนแห่งนี้ตลอดไป และขอยืนยันว่าปฏิบัติการทั้งสองครั้งทำด้วยใจ ไม่มีใครจ้าง

สุดท้ายขอให้ลูกๆ และภรรยาจงภูมิใจในตัวพ่อ ไม่ต้องเสียใจ ชาติหน้าเกิดมาคงไม่พบเจอการปฏิวัติอีก

ลาก่อน พบกันชาติหน้า

ปล. ขอแก้ข่าว ขวดยาที่พบในรถภายหลังเกิดเหตุคืออาหารเสริมแคปซูลใบแปะก๊วยไม่ใช่ยาแก้เครียดตามที่ลงข่าว นสพ. ผมไม่เครียดแต่ประท้วงจอมเผด็จการ

สวัสดีครับ
29 ตุลาคม 2549
(นายนวมทอง ไพรวัลย์)

#ลุงนวมทอง #นวมทองไพรวัลย์ #รัฐประหาร2549

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน

ทำความเข้าใจความไม่เข้าใจ sexual consent (ความยินยอมในการมีเพศสัมพันธ์) | อ่านให้ฟัง

ฉันรู้จัก sexual consent (ความยินยอมในการมีเพศสัมพันธ์) ครั้งแรกเพราะกระแส #MeToo ถือว่าเป็นหนึ่งในอาการ “ตาสว่าง” ด้านความเท่าเทียมทางเพศสำหรับฉันที่เติบโตมากับวัฒนธรรมข่มขืนที่ชอบชี้นิ้วสั่งสอนให้ผู้หญิงต้องรักนวลสงวนตัว ไม่แต่งตัวโป๊ และห้ามออกไปไหนคนเดียวยามวิกาล

ฉันรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับหลักการ consent นี้ เพราะ สังคมไทยแบบที่ฉันเติบโตมามักไม่พูดถึงความยินยอมในเพศสัมพันธ์ ไม่พูดถึงการเคารพในเนื้อตัวร่างกายของกันและกัน มักปฏิบัติกับร่างกายผู้หญิงราวกับเป็นเพียงวัตถุทางเพศ และในขณะเดียวกันก็เปะป้ายว่าความต้องการทางเพศของผู้หญิงเป็นเรื่องผิดบาปและน่าอาย ดังนั้นหลักการเรื่อง consent จึงมีความหมายเชิงปลดแอกและเพิ่มพลังสำหรับฉัน

อ่านทั้งหมดได้ที่: https://prachatai.com/journal/2021/04/92477

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน

อานนท์ นำภา: ทนายและจำเลยที่คิดถึง | อ่านให้ฟัง

กับวิชาชีพทนาย อานนท์ตอบทันทีว่า “ทำไปจนตาย ทำอย่างอื่น ไม่ได้หรอกเหมือนพระ พระพอบวชแรกๆ บวชสักยี่สิบพรรษาไม่ค่อยอยากสึกหรอก มีความขลัง แต่การว่าความมีความสนุกด้วย ไม่ได้สักว่าจะทำ การว่าความคือความสนุก เป็นการเสพชนิดหนึ่ง เหมือนอะไรที่เราเข้าไปเสพ เราลุ่มหลงกับการว่าความพอสมควร”

เขายังพูดเสมอว่า “เรามีความโรแมนติกกับตัวเอง เป็นทนายตอนนั้นไปว่าความ ชาวบ้านเอาฟักเอาแตงแบกขึ้นรถตู้ ว่าความแล้วได้ของกินกลับมาแล้วเท่ เนื้อแดดเดียวอย่างนี้ บางทีเหมือนกับเราหล่อ เป็นตัวแทน ก็คือคิดในมุมหล่อนะ แต่จะมีความสุขกับความคิด ที่หล่อเลี้ยงตัวเอง เพื่อนที่เรียนรุ่นเดียวกัน เขาก็ประสบความสำเร็จกันไปหมดแล้ว ก็มีเงิน ถ้าพูดเรื่องเศรษฐกิจเขาก็ไปกันสบายล่ะ ก็เหลือแต่เราที่ใช้ชีวิต ใช้ชีวิตแบบไม่ได้รวยมาก แต่ก็ไม่ได้จน”

ไม่รู้ว่าทุกวันคืนที่ในเรือนจำพิเศษกรุงเทพฯ ทนายหนุ่มจะคิดถึงฉากชีวิตทนายสิทธิมนุษยชน และการว่าความของตัวเองแค่มากน้อยแค่ไหน? ในทุกที่ที่เขาอยู่ เราต่างเชื่อว่าเขาคงได้ใช้ความรู้ความสามารถทางกฎหมายอย่างเต็มปรี่ และเราคงจะรำลึกและถามไถ่ถึงกันเสมอๆ จนกว่าจะพบเจอกันอีก

อ่านทั้งหมดได้ที่: https://prachatai.com/journal/2021/02/91808

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน

WanderingBook x Prachatai | Ep.5 CPTPP ทำไมถึงอันตราย

'หนังสือ' คำนี้ชวนให้นึกถึง...ก็หนังสือนั่นแหละ แต่ผมอยากชวนขยายขอบเขตของหนังสือให้กว้างขึ้นอีกหน่อย

รายงานหรือเอกสารการประชุมไม่ถูกจัดเป็นหนังสือ แม้ว่ามันจะมาจากรัฐสภาที่มีผลเชิงนโยบายกระทบต่อชีวิตเราในหลากหลายมิติ

ผมชวนคุณกรรณิการ์ กิจติเวชกุล มาชวนคุย ชวนอ่าน 'รายงานการศึกษาคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาผลกระทบจากการเข้าร่วมความตกลงที่ครอบคลุมและก้าวหน้าสำหรับหุ้นส่วนทางเศรษฐกิจภาคพื้นแปซิฟิก (CPTPP)' ข้อตกลงการค้าเสรีที่จะส่งผลกระทบต่อประเทศไทยในหลากมิติ

ลิงค์รายงาน https://pct.fyi/v9y-o

จริงอยู่เอกสารจากฝ่ายนิติบัญญัติน่าเบื่อ ไม่น่าอ่าน แต่ถ้าเราเพิกเฉย ราคาที่ต้องจ่ายอาจสูงเกินกว่าเราจะนึกคิด

ติดตาม WanderingBook ได้ที่: https://www.facebook.com/NokPanejorn

ทะลุแก๊สไปถึงคน | อ่านให้ฟัง

นี่คือคนไร้พลังที่สุดของสังคมไทย เพราะไม่อาจรวมพลังเพื่อเป็นปากเสียงของตนเอง และไม่มีใครพร้อมจะเป็นปากเสียงให้เขา ยิ่งไปกว่านั้น ยังเจตนาสร้างวัฒนธรรมของการเหยียดย่ำกดขี่ลงไปบนคนกลุ่มนี้อีกด้วย เช่น“เด็กแว้น”, “เด็กสลัม”, “ขาโจ๋”, ฯลฯ อันควรมีสิทธิ์มีเสียงน้อย และอยู่นอกสายตาของสื่อและสังคมทั้งหมด

อย่างน้อยชาวนา, กรรมกร, ลูกจ้างรายวัน, ฯลฯ ยังมีตัวตนเหลืออยู่สำหรับการต่อรอง แต่พวกเขาไม่มีแม้แต่ตัวตน

นี่คือความรุนแรงเชิงโครงสร้าง ซึ่งสื่อไม่เคยสนใจ และด้วยเหตุดังนั้น ก่อนที่พวกเขาจะต้องเผชิญกับความรุนแรงของตำรวจ หรือความโหดเหี้ยมของตำรวจในทุกวันนี้ พวกเขาต้องเผชิญกับความรุนแรงที่กระหน่ำชีวิตอย่างไม่ลดละมาเป็นปีๆ โดยไม่มีสื่อใดร้องแรกแหกกะเชอต่อต้านความรุนแรงดังกล่าวเลย

นี่คือเหล่าคนที่ไม่ได้สู้เพื่ออนาคตของตนเอง แต่กำลังสู้เพื่อเอาชีวิตให้รอดในปัจจุบัน และด้วยเหตุดังนั้น จึงโกรธอย่างที่สื่อกระแสหลักไม่เคย “โกรธได้พอ” เลย ยากจะเข้าใจได้

อ่านทั้งหมดได้ที่: https://prachatai.com/journal/2021/08/94633

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน

สุรพศ ทวีศักดิ์: คิ้วที่หายไป | อ่านให้ฟัง

แต่ประเด็นอยู่ที่ว่า “คิ้วที่หายไป” บ่งนัยสำคัญอะไร ผมคิดว่านัยสำคัญคือ พระสงฆ์ไทยได้สูญเสียอิสรภาพในการกำหนดตัวเองตามธรรมวินัยไป เพราะธรรมวินัยที่พุทธะบัญญัติขึ้นได้ให้อำนาจสิทธิ์ขาดแก่ “สังฆะ” ในการประชุมลงมติในเรื่องว่าจะคงแนวทางปฏิบัติหรือเปลี่ยนแปลงแนวทางปฏิบัติอะไรบ้างที่เกี่ยวข้องกับอัตลักษณ์ต่างๆ (identities) และวิถีชีวิตของนักบวชในพุทธศาสนา แต่ในกรณีนี้อำนาจกษัตริย์สั่งให้โกนคิ้ว ซึ่งตอกย้ำความจริงที่ว่า กษัตริย์พุทธมามกะในรัฐไทยมีอำนาจเหนือพระสงฆ์มาก จนกระทั่งสามารถที่จะแทรกแซง หรือเปลี่ยนแปลงอัตลักษณ์ของพระสงฆ์ได้เลยทีเดียว

ไม่เพียงแต่กษัตริย์พุทธมามกะจะมีอำนาจเปลี่ยนอัตลักษณ์ของพระสงฆ์ในระดับร่างกาย เช่น สั่งให้พระสงฆ์โกนคิ้วได้ ยังเปลี่ยนในเรื่องอื่นๆ ที่สำคัญๆ แทบทั้งหมด เช่น เปลี่ยนรูปแบบการห่มจีวร ออก “กฎพระสงฆ์” ควบคุมวัตรปฏิบัติตามธรรมวินัย ออกกฎหมายวางระบบปกครองคณะสงฆ์ แต่งตั้งยศ ถอดยศ และฯลฯ

อ่านได้ที่: https://prachatai.com/journal/2020/06/87920

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน

ปลอมเปลือก! ปอกเปลือกข่าวปลอม #HumanOnTheLine | มนุษย์ออนไลน์ EP.3

‘มะนาวโซดารักษามะเร็ง’ #ข่าวลือ ‘ไอโอสลิ่ม’ ‘พระอุ้มหมา แม่ชีอุ้มแมว’ ‘ผังล้มเจ้า’ วาระทางการเมืองและสังคมไทยดำเนินไปพร้อมๆ กับการเกิดขึ้นของข้อมูลเท็จ คำโกหก และการบิดเบือนอยู่เสมอ ยิ่งรัฐบาลพยายามเข้ามาตรวจสอบและกำจัดสิ่งที่พวกเขาเรียกว่า “ข่าวปลอม” ก็ยิ่งมีคำถามมากขึ้นว่า เราอยู่ในโลกแห่งข้อมูลที่เป็นจริงมากขึ้นจริงหรือ แล้วอะไรกันแน่ที่เป็นข่าวปลอม ข่าวเปลือก ข่าวลือ โอ้ย อิหยังวะ ?!

Human on The Line ชวน รศ.พิจิตรา ศุภสวัสดิ์กุล ผู้เชี่ยวชาญเรื่อง "ข่าวปลอม" จากคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาฯ มาทำความรู้จักว่าข่าวปลอมที่กำลังเป็นประเด็นฮอตฮิตตอนนี้ว่าแต่ละข่าวจะดับหรือเป็นไวรัลได้อย่างไร มี IO อยู่เบื้องหลังข่าวปลอมหรือไม่ ถ้าเราเผลอตกหลุมเชื่อแล้วอันตรายมั้ย และจะเช็คอย่างไรว่าข่าวไหนปลอม แล้วหน่วยงานตรวสอบข่าวปลอมของไทยช่วยให้เราเช็คข่าวปลอมได้จริงมั้ย

#ข่าวลือ #เฟคนิวส์ #ไอโอ #HumanOnTheLine